گپ و گفت – جمهوری اسلامی در مسیر اضمحلالی ناگزیر

توضیحات : هر چند نظام جمهوری اسلامی در اعتراضات آبانماه که در ایران به وقوع پیوست دست به سرکوب بی سابقه و وسیعی زده و تعداد زیادی از شهروندان معترض را کشته ، زخمی و یا بازداشت نمود ، و به واسطه این سرکوب خود را پیروزِ جدالِ با ملت دانست ، اما بر کسی پوشیده نیست که کمترین هزینه ی چنین اعتراضات و سرکوبهایی برای نظامی مانند جمهوری اسلامی ، ریزش بدنه ی هواداران نظام و بی اعتمادی هر چه بیشتر جامعه اعم از مخالف و موافق به سیاست ها و صداقت چنین نظامی میباشد . وقتی خامنه ای به وضوح دستور کشتار معترضین بی گناه در خیابانها را داد و آنها را وابسته و مزدور خطاب کرد ، اولین خونهایی که بر سنگ فرش خیابانها ریخته شد ، بذر تردید را در دل برخی از طرفداران نظام و حتی بسیجیان کاشت . سوال آنها این بود که چرا مستضعفین و تهیدستان که برای تامین حداقل معاش خود ناتوانند باید در ازاء اعتراض به وضع نابسامانشان به خاک و خون کشیده شوند ؟ دامنه این اعتراضات آنقدر زیاد بود که خامنه ای سراسیمه اعلام کرد که این معترضین مستضعف نیستند و واژه ی مستضعف را به شکلی مضحک تحریف نمود . امروز تک تک افراد جامعه ایران ، اپوزیسیون در داخل و خارج نسبت به کشته ها و آسیب دیدگان این اعتراضات مسئول هستند . باید راهی یافت تا امکان همدلی و همراهی با آنها و خانواده ی ایشان با کمترین هزینه و موثر ترین شیوه میسر شود .