چارچوب – خروج ترکیه از معاهده استانبول

خشونت علیه زنان و دگرباشان از جمله معضلات اجتماعی است که کم یا زیاد مورد توجه تمام دولتها در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه بوده اما با وجود راهکارهای متنوعی که در این زمینه در نظر گرفته شده، این خشونت کماکان دیده میشود. شاید یکی از مهمترین دلایل آن این باشد که این نوع از خشونت اغلب درون خانواده اتفاق می افتد و عوامل مختلفی باعث میشوند که بازدارندگی قانون در مورد آنها عمل نکند، از ترس از آبرو گرفته تا عدم مراجعه به پلیس و پیگیری شکایت به دلیل مناسبات خانوادگی.
همین بخش از مسئله باعث شده که مبارزه با خشونت علیه زنان، در جوامعی مثل ترکیه که پایگاه خانواده در آن ارزش زیادی دارد و از این لحاظ به ایران هم بسیار شبیه است، سخت تر هم باشد.
یکی از قدمهایی که کشور ترکیه به همراه چندین کشور اروپایی در زمینه مبارزه با خشونت علیه زنان برداشت، امضای معاهده استانبول در سال ۲۰۱۱ بود. معاهده ای که در بخشهای مختلف در زمینه مبارزه با خشونت علیه زنان بندهایی را تعریف کرده و به تفصیل به آن پرداخته اما در روزهای گذشته خبر خروج ترکیه از این معاهده با امضای رئیس جمهور اردوغان منجر به تشکیل موج مخالفت در شبکه های اجتماعی و برگزاری تجمعات اعتراضی سازمانهای مدافع حقوق زنان در شهرهای مختلف ترکیه شد.

کارشناس:
محمت کوچ – تحلیلگر سیاسی