چارچوب – امکان کنشگری اجتماعی در جمهوری اسلامی

فعالیت مدنی یا کنشگری اجتماعی، عملی که در هر جایی از دنیا توسط قشری آگاه و بیدار و با قصد بهبود وضعیت جامعه انجام می شود. کنشگری اجتماعی در همه دنیا، هزینه هایی را برای قشر فعال دارد، یک فعال مدنی، بخشی از زمان و انرژیش را فدای بهتر کردن جامعه می کند و طبیعتا در این راه از امتیازاتی برای خود چشمپوشی می کند اما در ایران این شرایط کمی متفاوت هست.

در ۴۱ سال گذشته بارها و بارها بازداشت فعالین مدنی و صدور احکام شلاق و زندان برای آنان را شاهد بودیم و این هزینه مضاعفی است که به کنشگران ایرانی تحمیل می شود.

این روزها با نگاهی به گوشه گوشه کشور و سیل مشکلات، از نبود آب آشامیدنی در غیزانیه و بلوچستان تا نابودی جنگلهای شمال برای ویلاسازی تا مدیریت اشتباه منابع که منجر به مشکلات زیست محیطی شده است… میبینیم که ضرورت فعالیتهای مدنی بسیار احساس می شود. اما سوالی که مطرح می شود این است که آیا در چارچوب جمهوری اسلامی، کنشگری اجتماعی تاثیرگذار است؟ آیا حتی در مسائلی مثل آب آشامیدنی که به طور معمول نباید امنیتی در نظر گرفته شوند، هم مثل مسائل اصلاحات حقوق بشری قانون، ما در بن بست قرار داریم؟

کارشناس میهمان: دکتر جلال ایجادی، جامعه شناس و استاد دانشگاه پاریس