چارچوب – آیا ترکها در انتخابات شرکت می کنند؟

در دهه های گذشته، جامعه ایران علی رغم میل حکومت مرکزی، رشد زیادی داشته و بخشی از این رشد هم در راستای شناخت حقوق فردی و گروهی بوده. گروه های اتنیکی مختلف در جامعه با آموزش از سوی روشنفکران تونستن تا حدی به مواردی که بر مبنای اعلامیه جهانی حقوق بشر شاملشون میشه آگاه بشن و البته با گسترش شبکه های اجتماعی و بازتر شدن دایره ارتباطات افراد، تونستن با وضوح بیشتری عمق تبعیض موجود در جامعه رو ببینن و درک کنن.

اگرچه این شناخت مثل هر رشد اجتماعی دیگه ای بین مردم کشور، در ماهیت خودش به ضرر موجودیت جمهوری اسلامی هست اما این سیستم همواره تلاش کرده که به نحوی با چرخوندن نوک پیکان از حکومت مرکزی به موارد دیگه و بعضا بازی با احساسات مردم مناطق مختلف از این شناخت هویتی به نفع خودش استفاده کنه.

یکی از مهمترین این استفاده ها هم مسئله انتخاباته. جمهوری اسلامی در هر دوره انتخابات در جهت تمایلش برای شلوغ کردن صندوق ها، راهکارهای متفاوتی رو برای ترغیب اتنیکها به مشارکت به کار گرفته اما امسال به نظر میرسه که پا رو فراتر گذاشتن و مسعود پزشکیان که پیش از این هم از اداره کشور به صورت ایالتی و ولایتی صحبت کرده بود، حالا مستقیما با وعده فدرالیسم وارد میدان شده.

اما فارغ از این که این ادعای پزشکیان در واقعیت چقدر قابلیت عملی شدن داره، لازمه به این مسئله با دقت توجه بشه، این که جمهوری اسلامی برای شلوغ کردن صندوقها تا چه حد حاضر به هزینه کردن هست؟ شناخت اونها از خواسته های اتنیکهای ایران در چه سطحیه و از این شناخت چطور استفاده میکنن؟ و مهمتر، آیا اتنیکهای ایرانی ممکنه در دام جمهوری اسلامی بیوفتن؟

کارشناس: بابک شاهد – تحلیلگر سیاسی از مرکز مطالعات تبریز