میراث خمینی ۳۱ سال پس از مرگ؛ از فقر گسترده تا نابودی آب‌های استراتژیک

شهرت روح‌الله خمینی از اوایل دهه چهل خورشیدی یعنی زمانی که علیه برخورداری زنان ایرانی از حق رأی اعتراض کرد، آغاز شد. صحبت‌های جنجالی این رهبر مذهبی علیه ساختار سیاسی حکومت پهلوی موجب افزایش نفوذش در میان بخشی زیادی از مردمِ آن زمان از جمله اقشار مذهبی جامعه شد. او بعدا حمایت سیاسی برخی کشورهای اروپایی و حمایت مالی بازاریان سنتی (که بعداً حزب موتلفه را تشکیل دادند) را هم پشت سر خود دید و همین موجب شد در موقعیت مطلوبی برای نشستن بر سریر قدرت قرار بگیرد تا به بسط و گسترش ایده‌های ترسناک خود جامه عمل بپوشاند.

به گزارش «تلویزیون آزادی» بیش از چهار دهه از ورود روح‌الله موسوی خمینی به ایران می‌گذرد؛ فردی که در تاریخ معاصر ایران نقشی رعب‌آور بازی کرده و حالا در میان نسل جوان ایرانی به ‌قدری منفور است که نام او با رکیک‌ترین فحش‌ها عجین شده است. بسیاری از ایرانی‌ها ریشه مشکلات کنونی را در انقلابی می‌بینند که رهبرش خمینی بود. آن‌هایی که بعد از انقلاب ۵۷ به دنیا آمده‌اند می‌پرسند ما چه گناهی کرده‌ایم که باید تحت حاکمیتی زندگی کنیم که هیچ نقشی در تأسیس آن نداریم؛ البته خمینی هم با همین استدلال حاکمیت شاه ایران را زیر سؤال برده بود.

حرف امروز ایرانی‌ها دقیقا همان چیزی است که خمینی ۱۳ بهمن ۵۷ در مدرسه علوی به زبان آورد: «در قانون اساسی و در حقوق بشر این است که هر ملتی باید خودش سرنوشت خودش را تعیین کند یعنی ما الان خودمان باید سرنوشت خودمان را تعیین کنیم. ما حق نداریم سرنوشت اعقابمان را تعیین کنیم. اعقاب ما بعد می‌آیند؛ خودشان سرنوشتی دارند، به دست خودشان باید باشد، نه به دست من و شما.»

اگرچه خمینی استدلال‌های فراوانی را برای نامشروع جلوه دادن حکومت شاه مطرح می‌کرد؛ اما همه این استدلال‌ها برای پایه‌گذاری حکومتی مذهبی بود که تا آن زمان مردم از محتوا و مختصات آن اطلاعی نداشتند.

برخی بر این باورند که اگر در زمان حکومت پهلوی کتاب «ولایت فقیه» که شامل ایده‌های مذهبی-سیاسی خمینی بود، ممنوع نمی‌شد، اقشار مختلف می‌توانستند با رجوع به آن، با شخصیت و افکار خمینی آشنایی بیشتر و بهتری پیدا کنند تا او به سادگی نتواند بر موج اعتراضات سوار شود؛ اما عده‌ای هم هستند که می‌گویند ایران یک حکومت به آخوندها بدهکار بود و برای شناخت نهاد روحانیت باید این بدهی را تسویه می‌کردند.

حالا این بدهی به قیمت از دست رفتن منابع با ارزش انسانی و طبیعی کشور پرداخت شده است. این بدهی سنگین معادل ۴۱ سال استبداد، رفتار پلیسی با مردم، فقر گسترده و فرار بیش از ۶ میلیون ایرانی به کشورهای دیگر است. این در حالی است که بنیان‌گذار جمهوری اسلامی قرار بود مردم را به «مقام انسانیت» برساند و به داد «مستضعفین» برسد. اکنون که عمری از انقلاب اسلامی گذشته بدون نیاز به هیچ تحلیل و تفسیری همه آگاه‌اند که در حاکمیت جمهوری اسلامی شأن و کرامت انسان نه‌تنها ارتقا نیافته، بلکه به نازل‌ترین شکل خود رسیده است.

در باب عدالت نیز که شعار اصلی انقلاب اسلامی محسوب می‌شود، علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی بارها اذعان به شکست کرده است؛ آخرین بار همین چند روز پیش در نامه‌ای به مناسب بازگشایی مجلس یازدهم! خامنه‌ای چاره جز پذیرش مسئله بی‌عدالتی ندارد. با وجود فسادهای کلان از گروه امیرمنصور آریا و بابک زنجانی گرفته تا پرونده پتروشیمی و شهرک باستی هیلز، او چگونه می‌تواند ادعای برقرار بودن عدالت داشته باشد؟

ناظران می‌گویند اگر جمهوری اسلامی توانایی برقراری عدالت و کاهش شکاف طبقاتی را داشت، در این چهار دهه به آن دست یافته بود. مردم کوچه و بازار نیز به طعنه می‌گویند «درخت بلوط هم در عرض چهل سال ثمر می‌دهد ولی جمهوری اسلامی نه!»

میراث شومی که روح‌الله خمینی به جا گذاشته است نه‌فقط نسل کنونی را به رنج و فلاکت کشانده، که نسل‌های آینده را هم در معرض تهدید جدی قرار داده است؛ برای مثال، به منابع آبی اشاره می‌شود تا از فاجعه‌ای که این رژیم رقم زده، تصویر بهتری داشته باشیم. مدیریت ضعیف در ساختار معیوب سیاسی جمهوری اسلامی باعث نابودی «آب‌های استراتژیک» شده و این یعنی به خطر افتادن جان انسان‌ها، حیوان‌ها و هزاران گونه گیاهی.

این اظهارنظر معاون بهره‌برداری شرکت آب‌ و فاضلاب استان زنجان در ۹ تیر ۹۴ گویای وسعت و عمق فاجعه‌ای است که به زودی گریبان میلیون‌ها ایرانی را خواهد گرفت: «آب موردنیاز شهر زنجان از طریق منابع آب زیرزمینی تامین می‌شود که در حال حاضر منابع آب زیرزمینی تامین کننده آب شرب زنجان با کاهش آبدهی بیش از ۶۰ درصد مواجه شده است.» البته در شهرهای دیگری مانند اصفهان، یزد، کرمان و سیستان و بلوچستان اوضاع از این هم بدتر است.

میراث خمینی در بخش‌های دیگری هم قابل مشاهده است؛ آنجا که یک کارتن‌خواب نصف بدنش در سطل زباله است تا غذایی برای خورد پیدا کند و جایی که دختران ایرانی به عنوان تن‌فروش به برخی کشورها قاچاق می‌شوند. نرخ فلاکت، رشد منفی تولید ناخالص داخلی، ضریب جینی و انزوای بین‌المللی از دیگر میراث ملموس خمینی و رژیمی است که پایه‌گذارش بوده محسوب می‌شود.

مجتبی احمدی | تلویزیون آزادی