مسکن ضد ملی؛ فرودستان از شهرها اخراج می‌شوند!

پس از تجربه تلخ مسکن مهر، رژیم ایران قصد دارد تا پایان سال ۱۴۰۰ در قالب «طرح اقدام ملی تولید مسکن» ۴۰۰ هزار واحد مسکونی در شهرهای جدید (مناطق دورافتاده) برای مردم بسازد. این طرح برخلاف عنوانش یک برنامه ضد ملی برای اخراج فرودستان از شهرها و کلان‌شهرها است تا رژیم از سطح تهدیدهای امنیتی ناشی از فقر بکاهد.

به گزارش «شبکه آزادی» جمهوری اسلامی در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد تلاش فراوانی برای تغییر بافت جمعیتی شهرها انجام داد. پروژه مسکن مهر یکی از این تلاش‌ها بود که زندگی صدها هزار نفر را با تغییرات اساسی مواجه کرد و در نهایت به یک تجربه تلخ برای مردم بدل شد.

اتاق فکر رژیم ملاها از سال‌ها پیش به این درک رسیده است که با سیستم مدیریتیِ مبتنی بر دیکتاتوری قادر به مدیریت چالش‌ها و کنترل مشکلات شهرها نخواهد بود؛ بنابراین، از دیدگاه این رژیم، پاک کردن صورت‌مسئله راه‌حل بهتری محسوب می‌شود.

برای نظام سیاسی ایران اخراج محرومان از شهرها و مستقر کردن آن‌ها در مناطق دورافتاده، مزایای چشم‌گیری دارد. وقتی طبقه محروم از شهرها فاصله بگیرد، دیگر مشکلاتش ربطی به حکومت ندارد و درعین‌حال، حکومت از تهدیدات امنیتی لشکر گرسنگان در امان می‌ماند.

مسکن مهر و طرح کنونی که عنوان «اقدام ملی تولید مسکن» را یدک می‌کشد، دقیقاً برای پاک کردن صورت‌مسئله است. جمهوری اسلامی هیچ برنامه‌ای برای ایجاد اشتغال، رفع آلودگی هوا، تأمین آب و کاهش فقر ندارد؛ بنابراین، ساختن آلونک‌هایی در خارج از شهرها و پرت کردم فرودستان به این مناطق تنها راه فرار این رژیم از بحران‌هایی است که به زودی گریبانش را می‌گیرد.

بر اساس گزارشی که صندوق بین‌المللی پول در اکتبر ۲۰۱۹ منتشر کرده است، نرخ بیکاری ایران تا سال ۲۰۲۴ به ۲۰٫۶ درصد خواهد رسید. این رقم برای مردمِ عموماً تحصیل‌کرده ایران به‌هیچ‌وجه قابل‌تحمل نخواهد بود. تجربه‌های تاریخی نشان می‌دهد بیکاری از جمله علت‌های فروپاشی نظام‌های ناکارآمد است.

مسئله دیگری که جمهوری اسلامی همواره با آن دست‌به‌گریبان بوده، تبعات اجتماعی-امنیتی ناشی از تورم فزاینده است. تورم بالا ریشه در ساختار معیوب اقتصادیِ جمهوری اسلامی دارد و حل آن نیازمند اصلاحات عمیق و دردآور است. ایرانی‌ها طی دو سال گذشته یعنی در دی‌ماه ۹۶، مرداد ۹۷ و آبان ۹۸ به دلیل مشکلات اقتصادی از جمله تورم فزاینده دست به اعتراض‌های گسترده‌ای زدند که در نتیجه آن صدها تن کشته و هزاران نفر زخمی و بازداشت شدند.

بنابراین، به نظر می‌رسد یکی دیگر از اهداف طرح اقدام ملی تولید مسکن، هراس رژیم ایران از تبعات ناشی از نرخ بالای تورم در کلان‌شهرها است. پیش‌بینی‌ها از بروز اعتراض‌های ضد حکومتی به دلیل بحران گرانی در آینده‌ای نزدیک، رژیم را بر آن داشته تا در عرض ۲ سال! ۴۰۰ هزار واحد مسکونی در شهرهای جدید یا همان مناطقی که بدون امکانات رفاهی است، بسازد.

بُعد دیگر ماجرای طرح مسکن ملی شرایط عجیب‌وغریبی است که برای متقاضیان در نظر گرفته‌ شده است. متقاضی می‌بایست ۳۰ درصد ارزش مسکن را در بانک سپرده‌گذاری و در پایان کار، مابه‌التفاوت قیمت اولیه و قیمت تمام‌شده مسکن درخواستی را تسویه کند.

همچنین متقاضی مسکن ملی می‌بایست هرماه بین یک میلیون و ۲۰۰ تا یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان قسط بپردازد. ضمن اینکه بهره تسهیلات مسکن ملی ۱۸ درصد در نظر گرفته شده است. کسانی که در این طرح شرکت می‌کنند نباید دارای مسکن باشند و در ۴۰ سال گذشته نیز نباید از هیچ خدمات دولتی مانند تسهیلات مسکن و زمین استفاده کرده باشند.

طرح اقدام ملی تولید مسکن به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده است که متقاضیان در همان آلونک‌های خود تا سال‌ها درگیر پرداخت اقساط باشند؛ به‌ گونه‌ای که حتی فکر اعتراض به وضع موجود هم به سرشان نزند. در یک جمله می‌توان گفت مهم‌ترین هدف جمهوری اسلامی از ساخت مسکن در مناطق دورافتاده، مهار آتش خشم لشکر گرسنگان است؛ گرسنگانی که به خون رژیم دیکتاتوری علی خامنه‌ای تشنه‌اند و به زودی طومار آن را خواهند پیچید.

مجتبی احمدی