گپ و گفت – قرار داد ۲۵ ساله – منفعتی برای ایران یا نظام؟

داستان قرارداد فی‌مابین ایران و چین همچنان در مرکز بحث افکار عمومی ایرانی است. قراردادی که به گفته‌ی سخنگوی دولت به دلیل مخالفت طرف چینی، از انتشار مفاد آن جلوگیری شده است.

تحلیلها دررابطه با این قرارداد بعضاً بسیار متناقض هست. از “فروش ایران به چین” گرفته تا “باز شدن دریچه‌ای به توسعه و عدم وابستگی”

مقامات جمهوری‌اسلامی و در راس آنها علی خامنه‌ای، رهبر نظام، سالهاست صحبت و تاکید بر سیاست نگاه به شرق دارند. در این راه هم از هیچ‌گونه تعریف و تمجیدی از کوچکترین اقدامات کشورهایی مثل چین و روسیه دریغ نکرده‌اند. آنها بدون اشاره به همراهی‌های چین و روسیه در تصویب قطعنامه‌های متعدد بر علیه ایران و خروج شرکت‌های چینی بعد از وضع تحریمها‌ی جدید از سوی آمریکا و همچنین عدم پرداخت ۱۵ میلیارد دلار پول بلوکه شده‌ی ایران در چین، صحبت از آسیب نزدن این کشورها به ایران می‌کنند. در صحبتهایی که در این چند روز در صدا و سیمای جمهوری‌اسلامی و نشریات حکومتی منتشر می‌شود بر روی کشتن سلیمانی، تحریم و محاصره ایران و زورگویی آمریکا تاکید می‌شود. در واقع حاکمیت با لیست کردن انبوهی از این مشکلات، به دنبال نشان دادن مفری برای خلاصی از این مصائب و توجیه پناه بردن به دامان شرق است.