فساد ۹ میلیارد دلاری؛ رژیم در باتلاق فساد

دلارهای نفتی سال‌هاست که عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را تحت تاثیر مستقیم و غیرمستقیم خود قرار داده و طی چهل سال گذشته، رژیم جمهوری اسلامی را به ورطه فساد و سقوط اخلاقی کشانده است. در این مدت رانت‌های نفتی به‌قدری زیاد بوده است که حکومت آن را از طریق ایجاد دستگاه‌های عریض و طویل دیوانسالاری خود توزیع کرده و این دستگاه‌ها هرکدام به درجات مختلف دچار انحطاط و فساد اقتصادی شده‌اند. البته نباید از این موضوع نیز به‌راحتی گذر کرد که درآمدهای نفتی فی‌نفسه فساد آور نیست؛ این حکومت است که تصمیم می‌گیرد درآمدهای ارزی خود را چگونه و به نفع چه کسی مدیریت کند و مانع کج‌روی نهادهای خود شود. نروژ نمونه آشکاری در این زمینه است؛ این کشور با در اختیار داشتن منابع عظیم نفتی و درآمدهای سرشار از این نعمت خدادادی، اندک فسادی در آن به چشم نمی‌خورد و چه‌بسا مرفه‌ترین کشور جهان شناخته می‌شود.

بگذارید کمی رو راست و صریح باشیم؛ شاید تاریخ تا کنون حکومتی فاسدتر از جمهوری اسلامی را به خود ندیده است. حاصل کار این رژیم در اقتصاد، فسادهای عظیم ۱۲۳ میلیارد تومانی در سال ۱۳۷۴، فساد سه هزار میلیارد تومانی در سال ۱۳۹۰، اختلاس بزرگ بیمه ایران در سال ۱۳۹۱، اختلاس ۲٫۵ میلیارد یورویی بابک زنجانی در سال ۱۳۹۲، فساد ۸ هزار میلیارد تومانی بنیاد شهید در سال ۱۳۹۴، سرقت ۸ هزار میلیارد تومانی از صندوق ذخیره فرهنگیان و گم‌شدن رقم‌های نجومی در بودجه ۱۳۹۵ است که حکومت درباره هیچ‌کدام از آن‌ها به مردم توضیح نداده است. تنها یکی از این فسادها برای سقوط یک دولت دموکراتیک کافی بود؛ اما در ایران ماجرا کاملاً متفاوت است.

به تازگی نیز از بزرگ‌ترین فساد تاریخ رونمایی شده است؛ شاید بزرگ‌ترین فساد تاریخ در جهان! مجتبی یوسفیان ملا، عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس به رسانه‌ها گفته است که در جریان توزیع ارز ۴۲۰۰ تومانی، ۱۱٫۵ میلیارد دلار ارز برای واردات پرداخت شده است که «سرنوشت ۹ میلیارد دلار آن معلوم نیست.» نابسامانی بازار ارز در اوایل امسال باعث شد دولت قیمت هر دلار را ۴۲۰۰ تومان اعلام کند. این در حالی بود که قیمت دلار در بازار آزاد بسیار بیشتر از این قیمت معامله می‌شد. اسحاق جهانگیری با اعلام اینکه به همه نیازهای کشور ارز دولتی اختصاص می‌یابد، راهی را برای به تاراج رفتن ارزهای دولتی باز کرد تا افراد پرنفوذ و نزدیک به رژیم سراغ بانک مرکزی بروند و دلار ۴۲۰۰ تومانی دریافت کنند. این افراد پرنفوذ دلار ارزان را نه برای واردات، بلکه برای فروش در بازار آزاد دریافت کرده‌اند و دولت هم حاضر به افشای نام آن‌ها نیست.

با در نظر گرفتن دلار ۱۱ هزار تومانی در بازار آزاد، ۹ میلیارد دلار معادل ۹۹ هزار میلیارد تومان است. با این حساب، افرادی که دلار ۴۲۰۰ تومانی دریافت کرده‌اند، روی هر دلار، ۶۵۰۰ تومان سود به دست آورده‌اند؛ این رقم تفاضل بین دلار دولتی و آزاد است که ثروت اختلاسگران وابسته به حکومت را در عرض سه ماه، چندین برابر کرد. ضرب ۶۵۰۰ تومان در ۹ میلیارد دلار نشان می‌دهد ۵۸ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان به ثروت‌های بادآورده مافیای وابسته به حکومت اضافه شده است. این سرقت‌های کلان در حالی است که میلیون‌ها ایرانی در «فقر مطلق» گرفتار هستند و آینده‌ای تیره در مقابلشان قرار دارد. فقر مطلق یعنی مردم حتی ضروری‌ترین نیازهایشان را -مانند نان، سرپناه، آموزش و بهداشت- نمی‌توانند تأمین کنند. وقاحت رژیم به‌قدری است که اختلاس ۵۸ هزار میلیارد تومانی را هم‌زمان با اعتراض مردم در کف خیابان‌ها انجام داده است. اعتراضاتی که شعارهایش نشان می‌دهد مردم چیزی جز آزادی، عدالت، کرامت انسانی و نان نمی‌خواهند؛ اما سال‌هاست مردم با عقل و خرد خود به این نتیجه رسیده‌اند که این رژیم مافیایی هرگز نمی‌تواند خواسته‌هایشان را که همان آزادی، عدالت، کرامت انسانی و نان است، برآورده کند؛ چراکه خود تا خرخره در باتلاق فساد و تباهی فرو رفته است.

مجتبی احمدی