غم سیستان‌ و بلوچستان

دیگر فکر می‌کنم همه از قدرت و نفوذ فضای مجازی آگاه باشند. در این سال‌ها دیده‌ایم که این فضا چه معجزه‌هایی می‌کند.

حالا که سیل سیستان‌ و بلوچستان را برده و زندگی مردم زیر آب مانده است، حالا که آنها تنها مانده‌اند و آبی که زبان آدمی‌زاد نمی‌فهمد، باید با کمک فضای مجازی وارد میدان شویم و به عزیزان سیستان‌ و بلوچستانی کمک کنیم.

عزیزان این استان در حالت عادی زندگی سخت دارند چه برسد به حالا که بلا از آسمان باریده و در زمین جاری شده است.

شاید خیلی از ما نمی‌توانیم به صورت مادی به این عزیزان کمک کنیم، حداقل کمک‌های معنوی خود را از آنها دریغ نکنیم.

شاید خیلی از ما نتوانیم به این استان سفر کنیم و دستی از آنها بگیریم، حداقل در فضای مجازی از آنها که می‌توانند بخواهیم که دست کمک‌شان را به سمت اهالی سیستان‌ و بلوچستان دراز کنند.

مردم سیستان‌ و بلوچستان به‌معنای واقعی کلمه “مظلوم” هستند. آنها مردان و زنانی با قلب‌هایی بزرگ هستند که در تمام این سال‌ها مورد بی‌مهری قرار گرفتند.

تصویر مردم از اهالی سیستان‌ و بلوچستان همان قابی است که تلویزیون و سینما ساخته است؛ مردمانی که دستار می‌بندند، لباس بلوچی سفید می‌پوشند، اسلحه به دست دارند و در کار مواد مخدر هستند. نه؛ مردم سیستان‌ و بلوچستان شریف و باشرف هستند.

مردم که با مهر- با وجود تمام سختی‌ها- در کنار هم زندگی می‌کنند و دم نمی‌زنند. از این مردم بنویسم و تا جایی که می‌توانیم به آنها کمک کنیم.

این روزها در کنار تمام غصه‌هایی که روی قلب‌مان نشسته است، هوای سیستان‌ و بلوچستان را هم داشته باشیم.

✍️مصطفی داننده