سابقه شلیک‌های «اشتباهی»؛ از هواپیمای سی-۱۳۰ تا ناوچه کنارک!

شلیک‌های «اشتباهی» در جمهوری اسلامی کم نبوده‌اند؛ شلیک‌هایی که با فشردن یک کلید ساده انجام شده اما جان ده‌ها انسان بی‌گناه را گرفته است. پس از شلیک موشک سپاه تروریستی پاسداران به هواپیمایی اکراینی که جان ۱۷۶ مسافر و خدمه آن را گرفت، این بار موشک بازی‌های رژیم ایران ۱۹ نفر از نیروهای ارتش را به کام مرگ فرستاد.

به گزارش «شبکه آزادی» در گزارش‌ها آمده که ناوچه «کنارک» با ۴۰ نفر از نیروی دریایی ارتش روز یکشنبه ۲۱ اردیبهشت هدف موشک ناوچه «جماران» قرار گرفته است. این حادثه شوک‌آور ۱۹ کشته و ۱۵ مجروح بر جای گذشته است؛ حادثه‌ای که مسئولان ارشد جمهوری اسلامی را به سکوت واداشته و همین به برخی گمانه‌زنی‌ها دامن زده است.

گزارش‌های غیررسمی حاکی از این است که اساساً ناوچه جماران در حوالی ناوچه کنارک قرار نداشته که بخواهد به آن شلیک کند. برخی هم می‌گویند «یکی از قایق‌های تندرو سپاه تروریستی پاسداران عصر روز یکشنبه به سمت ناوچه کنارک که در حال مانور نظامی بوده، شلیک و محل را سریع ترک کرده است.»

ابعاد این رویداد هرچه باشد، در اینکه جمهوری اسلامی بار دیگر گل به خودی زده است، تغییری ایجاد نمی‌کند. نابودی ناوچه کنارک و خدمه آن تنها چهار ماه و سه روز پس از سرنگون کردن هواپیمای اکراینی به شماره پرواز ۷۵۲ به دست سپاهیان اتفاق افتاده است.

ایرانی‌ها واکنش‌های مختلفی به این رویداد تلخ نشان داده‌اند. برخی در فضای مجازی بر این نکته تأکید کرده‌اند که جمهوری اسلامی حتی توان «مدیریت جنگ‌افزارها و موشک‌های ساده» را هم ندارد، چه رسد به اینکه به «بمب اتمی» دست پیدا کند.

سابقه «شلیک‌های اشتباهی» در جمهوری اسلامی

پس از سرنگون کردن هواپیمای اکراینی بر فراز تهران، فرماندهان سپاه پاسداران از جمله امیرعلی حاجی‌زاده، فرمانده هوافضای این سازمان تروریستی بر شلیک «اشتباهی» به این هواپیما تأکید کردند. این در حالی بود که مسئولان ارشد جمهوری اسلامی در ابتدا شلیک موشک به هواپیما را انکار می‌کردند تا اینکه بر اثر فشارهای خارجی مجبور به اعتراف شدند.

دیری نپایید که تردیدهای بسیاری پیرامون سرنگونی هواپیمای اکراینی به وجود آمد؛ از جمله مطرح‌شدن این پرسش که اگر شلیک به این هواپیما اشتباهی بوده، پس چرا سامانه دفاعی تور-ام ۱ دو فروند موشک به فاصله کوتاهی شلیک کرده است.

اما شلیک‌های «اشتباهی» صرفاً به ناوچه کنارک و هواپیمای اکراینی محدود نمی‌شود. این دست اشتباه‌ها که به زعم بسیاری از مردم و برخی کارشناسان کاملاً «عمدی» و از قبل «برنامه‌ریزی‌شده» است، در کارنامه ۴۱ ساله رژیم جمهوری اسلامی فراوان دیده می‌شود.

از حادثه ساختمان پلاسکو، کشتی سانچی، سقوط هواپیمای C130 در سال ۱۳۸۴ و انفجار هولناک قطار نیشابور که همگی بسیار مشکوک بودند بگذریم، رویدادهایی شبیه شلیک به هواپیمای اکراینی و ناوچه کنارک در تاریخ جمهوری اسلامی وجود دارند که نشان‌دهنده ید طولای این رژیم در حذف فیزیکی برخی افراد خودی و غیرخودی است.

برای مثال در ۱۵ مرداد ۱۳۶۶ عباس بابایی یکی از موفق‌ترین خلبان‌های ایرانی هنگامی ‌که با هواپیمای جنگی اف-۵ از مأموریت شناسایی در عراق بازمی‌گشت در منطقه عملیاتی سردشت مورد هدف سامانه پدافندی «شیلکا»ی سپاه پاسداران قرار گرفت و کشته شد. پس از این حادثه، مسئولان ارشد جمهوری اسلامی مدعی شدند که شلیک به هواپیمای بابایی اشتباهی انجام شده است.

حسن روحانی در اردیبهشت ۱۳۹۲ یعنی چند ماه قبل از اینکه رئیس‌جمهور شود، در جمع دانشجویان دانشگاه آزاد کرج مدعی شده بود که «هدف‌گیری هواپیمای بابایی توسط پدافند هوایی صورت نگرفت بلکه توسط یک سرباز بسیجی در نزدیک مرز از آنجایی که تصور کرده بود هجوم هوایی صورت گرفته با توپ زمینی اقدام به شلیک می‌کند.»

۶ سال به عقب‌تر از قتل بابایی که برگردیم به حادثه‌ای مشابه برمی‌خوریم؛ در ۷ مهر ۱۳۶۰ پس از پایان عملیات ثامن‏الائمه، پنج تن از فرماندهان رده بالای ارتش و سپاه، برای ارائه گزارش به روح‌الله خمینی عازم تهران می‏شوند. به این منظور، یک فروند هواپیمای C130 با چهل نفر سرنشین و ۲۷ مجروح و ۳۲ تن از کشته‌شدگان عملیات ثامن‏الائمه از فرودگاه اهواز به مقصد تهران به پرواز در آمد؛ اما این هواپیما در ۳۰ کیلومتری فرودگاه مهرآباد در جنوب غربی کهریزک مورد هدف موشک سپاه تروریستی پاسداران قرار گرفت و ساقط شد.

در نتیجه این حادثه ۴۹ نفر از سرنشینان هواپیما از جمله ولی‌الله فلاحی، یوسف کلاهدوز، محمد جهان‌آرا، جواد فکوری و سیدموسی نامجو کشته شدند. کشته شدن این فرماندهان نظامی ضربه بزرگی به توان دفاعی و تهاجمی ایران زد؛ مسئله‌ای که منجر به ضعف نیروهای نظامی ایران در جنگ با عراق شد.

پس از ساقط شدن این هواپیما، رژیم ایران مدعی نقص فنی آن شد؛ اما هوشنگ صمدی، فرمانده تکاوران دریایی مدافع خرمشهر در مصاحبه‌ای علت سقوط پرواز سی-۱۳۰ را شلیک پدافند خودی می‌داند و در پاسخ به پرسش خبرنگاری که علت سقوط هواپیمای فرماندهان جنگ را جویا می‌شود، چنین پاسخ می‌دهد: «هواپیما را با موشک پدافند زدند و باعث سقوط آن شدند.»

با بررسی دقیق کارنامه پدافندی و سوابق جمهوری اسلامی در حوادثی همچون هواپیمای اکراینی و دیگر رویدادهای از این دست، تردیدها پیرامون اقدام‌های «اشتباه» رژیم افزایش می‌یابد و گمانه‌زنی درباره سازمان‌یافتگی و برنامه‌ریزی برای چنین عملیات‌هایی در اتاق فکر رژیم تقویت می‌شود؛ گمانه‌زنی‌هایی که شاید پس از سقوط جمهوری اسلامی و انتشار برخی اسناد محرمانه به یقین تبدیل شوند.

مجتبی احمدی | تلویزیون آزادی