چارچوب – زنان عشایر و سیاست های افزایش جمعیت

مسئولین جمهوری اسلامی بارها و در مناسبتهای مختلف به این مسئله اشاره کرده اند که افزایش جمعیت ایران برایشان مطلوب است و با استفاده از ابزارهای مختلف سعی کردند که به این خواسته خودشان جامه عمل بپوشانند. از تبلیغات در صداوسیما و فیلم و سریالها و حتی بیلبوردهای شهری استفاده کردند تا تصویر خانواده شاد را با تعداد زیادی بچه نمایش بدهند اما وقتی آمار نشان داد که این تبلیغات تاثیر چندانی در فرزندآوری مردم نداشته، به روشهای دیگری از جمله ممنوعیت انجام عملهای جراحی جلوگیری از بارداری یعنی وازکتومی و توبکتومی و توقف توزیع رایگان لوازم جلوگیری از بارداری در مناطق محروم شهری روی آوردند و حالا وزیر بهداشت اعلام کرده که ارائه این لوازم به خانواده های عشایر هم ممنوع شده است. و این میتواند باعث تحمیل بارداریهای ناخواسته به زنانی بشود که به دلیل موقعیت جغرافیایی محل زندگیشان دسترسی آسان به داروخانه ها ندارند.

موقعیت جغرافیایی محل زندگیشان دسترسی آسان به داروخانه ها ندارند. اما این مصوبه و این تلاش برای افزایش جمعیت، تا جمعیت مطلوب علی خامنه ای یعنی ۱۵۰ میلیون نفر، علاوه بر مشکلات متعدد محیط زیستی و منابع و زیرساخت و امکانات آموزشی و دهها مشکل دیگر، در مقیاس کشوری چه تاثیری در زندگی زنان دارد؟ در آنالیز چنین شرایطی چه چیزهایی را باید در مورد حق حیات این زنان در نظر گرفت؟

کارشناسان:

گلاله شرفکندی – عضو کارگروه زنان و برابری جنسیتی شورای مدیریت گذار

عفت گوهری – عضو کارگروه زنان و برابری جنسیتی شورای مدیریت گذار

کوثر فتاحی – عضو کارگروه زنان و برابری جنسیتی شورای مدیریت گذار