جهت گیری‌های زیان‌بار جمهوری اسلامی

سیستم مدیریتی حکومت ایران برای از دست دادن فرصت‌ها و امکانات تنظیم شده است. این سیستم که متولی آن جمهوری اسلامی است، میلیاردها بشکه نفت فروخته، میلیاردها مترمکعب آب استفاده کرده و صدها هزار میلیارد تومان پول پاشی در بخش‌های مختلف اقتصادی انجام داده ولی کشور هنوز از حداقل‌ها برای قرار گرفتن در مسیر توسعه محروم است.

به گزارش «تلویزیون آزادی» اغلب اقتصاددانان غربی بر این باورند که کشورهای خاورمیانه اصول توسعه را نمی‌دانند و برای همین با وجود در اختیار داشتن امکانات و منابع فراوان، از رسیدن به توسعه عاجز هستند. این نظریه درباره ایران یا بهتر بگوییم درباره جمهوری اسلامی نیز صادق است. جمهوری اسلامی اصول واقعی توسعه را نمی‌داند و اهمیتی هم برای آن قائل نیست؛ چون همه امکانات کشور را در راه گسترش و نفوذ ایدئولوژی مذهبی خود به کار گرفته است.

اساساً حکومت‌ها در دو نوع متفاوت خلاصه می‌شوند؛ حکومتی که مسائل و مشکلات را شناسایی می‌کند و برای آن‌ها راه‌حل می‌جوید و حکومتی که برای حفظ خود در قدرت از همه امکانات مادی و معنوی استفاده می‌کند. ساختار جمهوری اسلامی از ابتدا به ‌گونه‌ای بر پایه توهمات شکل ‌گرفته که برای حفظ خود چاره‌ای جز استفاده از همه امکانات نداشته است.

وجود دستگاه نظامی عریض و طویل سپاه پاسداران از یک سو و دستگاه دیوانسالاری این حکومت از سوی دیگر، مانند اژدهای هفت سری هستند که طی ۳۹ سال گذشته منابع ملی را به تباهی کشانده‌اند. سپاه گارد محافظ نظام محسوب می‌شود و برای این کار از رانت و سهم بسیار بالایی برخوردار است. علاوه بر این سپاه با نفوذ خود در بخش‌های مختلف اقتصادی، نه‌تنها منابع مادی ایران را هدر داده است، بلکه زمینه دور شدن کشور از اهداف کلان و اولویت‌دار را فراهم آورده است. سپاه قدس، شاخه برون‌مرزی این دستگاه نظامی نیز در یک دهه اخیر میلیاردها دلار را صرف جنگ، خرابی و تأمین مالی تروریسم در کشورهای عربی کرده و به مشکلات اقتصادی ایران دامن زده است.

دستگاه دیوان‌سالاری جمهوری اسلامی نیز قطعاً یکی از ناکارآمدترین بخش‌های ایران محسوب می‌شود. این دستگاه که بر اساس آمارهای سازمان شفافیت بین‌الملل، غرق در فساد و رشوه‌خواری است، سالانه هزاران میلیارد تومان هزینه روی دست جامعه‌ای می‌گذارد که به‌سختی توانایی مهیاکردن نان شب خود را دارد. کارگزاران و مدیران ارشد این دستگاه که از امنیت شغلی خود مطمئن هستند، روزها را با کم‌ترین بهره‌وری و بازدهیِ کاری سر می‌کنند و آخر ماه نیز با حقوق و مزایای دریافتی به خوش‌گذرانی می‌پردازند. این‌ها که هرروزه در ادارات و سازمان‌ها با اعصاب و روان مردم بازی می‌کنند، یکی از مهم‌ترین عوامل نارضایتی جامعه ایران هستند.

منابع و درآمدهایی که طی چهار دهه گذشته می‌توانست راهگشای مشکلات باشند و ایران را چند قدم به توسعه نزدیک‌تر کنند، مانند پتکی بر سر مردم فرود آمد و خالق هزاران مشکل سیاسی و اقتصادی شد؛ مشکلاتی که روزبه‌روز و سال‌به‌سال روی هم انباشته شدند و اکنون به قول مسئولان حکومت، تبدیل به «اَبَرچالش» شده‌اند. جمهوری اسلامی ثروت، امکانات و فرصت‌ها را در جهت خلق مشکلات و چالش‌ها استفاده کرده و هنوز هم نمی‌خواهد بپذیرد ایده‌های کهنه و جهت‌گیری‌های نادرستش، زیان‌بار بوده است!

تحریریه آزادی