ایران و آمریکا؛ مناقشه تازه در کارائیب

ادامه مناقشه ۴۱ ساله جمهوری اسلامی با ایالات‌متحده آمریکا و این بار جدلی تازه در دریای کارائیب؛ محلی که قرار است پنج کشتی ایرانی محموله‌های بنزین خود را به دولت ورشکسته ونزوئلا تحویل دهند. دولت آمریکا هم‌زمان با ارسال چهار کشتی جنگی به این منطقه، می‌گوید «واکنش مناسب» نشان می‌دهیم؛ اما سخنگوی دولت ایران گفته است مبادلات این کشور با ونزوئلا به کسی ارتباط ندارد.
به گزارش «تلویزیون آزادی» رژیم‌های سیاسی ایران و ونزوئلا این روزها تحت شدیدترین فشارهای اقتصادی، روابط تنگاتنگی را با هم برقرار کرده‌اند. دولت ایالات‌متحده آمریکا رژیم‌های علی خامنه‌ای و نیکولاس مادورو را «فاسد» و «دزد» می‌خواند که هر دو علیه مردم خود عمل می‌کنند؛ البته از نظر دولت دونالد ترامپ جمهوری اسلامی یک موضوع استثنایی است که علاوه بر اِعمال دیکتاتوری، منطقه خاورمیانه را هم به ناامنی کشانده است.
ترامپ از همان ابتدای کار، دکترین سیاست خارجی خود را بر مقابله اقتصادی با رژیم‌های سرکش و یاغی چون جمهوری اسلامی و ونزوئلا بنا گذاشته است؛ اما اکنون با گذشت افزون بر سه سال از عمر دولت ترامپ، مشخص شده است فشار اقتصادیِ صرف نمی‌تواند زورگویانی همچون مادورو و خامنه‌ای را سر جایشان بنشاند.
به نظر می‌رسد دولت ترامپ در سیاست مقابله‌ای خود با رژیم ایران اگر نگوییم دست به پارادایم شیفت زده، تغییرات قابل‌توجهی را اِعمال کرده است. نخستین اقدام غیرتحریمی آمریکا علیه رژیم ایران، از میان بردن قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس بود. ترامپ علاوه بر اینکه دستور شلیک به سمت قایق‌های مزاحم سپاه پاسداران را در خلیج‌فارس داده، حالا کشتی‌های جنگی خود را هم به دریای کارائیب اعزام کرده تا احتمالاً کشتی‌های حامل بنزین ایران را متوقف کند.
ونزوئلا علاوه بر ورشکستگی نظام اقتصادی‌اش، این روزها با بحران سوخت هم دست‌وپنجه نرم می‌کند. اواسط اردیبهشت امسال خبرگزاری بلومبرگ گزارش داد که متخصصان ایرانی پالایشگاه‌های ونزوئلا را تعمیر کرده‌اند و این کشور هم ۹ تن طلا به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار به ایران تحویل داده است.
ایران که پس از شیوع ویروس کرونا با رکود عمیق‌تری روبه‌رو شده و صدها میلیون لیتر بنزین مازاد روی دستش مانده، این سوخت راهبردی را در پنج کشتی به نام‌های «کلاول»، «پتونیا»، «فارست»، «فاکسون» و «فورچون» از بندرعباس بارگیری و با پرچم‌های جمهوری اسلامی راهی ونزوئلا کرده است. بر اساس آخرین اطلاعات تلویزیون آزادی، چهار کشتی حامل بنزین ایران از تنگه جبل‌الطارق عبور کرده‌اند و فقط کشتی کلاول در دریای مدیترانه در حال حرکت است.
این در حالی است که یک مقام ارشد دولت آمریکا روز پنج‌شنبه به خبرگزاری رویترز گفت واشینگتن در حال بررسی «اقدامات مناسب برای واکنش نشان دادن» به رژیم ایران است. رئیس گروه اقدام ایران در وزارت امور خارجه آمریکا نیز در واکنش به اقدام رژیم ایران گفته است «ونزوئلا دوستان زیادی در دنیا ندارد؛ اما می‌تواند همچنان روی ملاها برای دریافت سوخت حساب کند تا همچنان به سرکوب مردم و در فقر گرفتار کردن آن‌ها ادامه دهد.» برایان هوک تأکید کرده است که خروج از توافق هسته‌ای، آمریکا را در «موضع بسیار قوی‌تری» قرار داده تا جلوی «فعالیت‌های مخرب رژیم ایران» را بگیرد؛ ارسال سوخت به ونزوئلا هم یکی از آن‌هاست.
جمهوری اسلامی هم بیکار ننشسته و در اقدامی پیشگیرانه، محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه این رژیم نامه‌ای را به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل ارسال و هم‌زمان سفیر سوئیس را که حافظ منافع آمریکا در ایران است، به وزارت امور خارجه احضار کرده است.
ایران قصد دارد برخلاف تحریم‌ها محموله‌های بنزین خود را که ارزشی بالغ‌ بر ۴۵ میلیون دلار دارد، به ونزوئلا ارسال کند و این برای دولت ایالات‌متحده آمریکا که به نظام تحریم‌های خود می‌بالد، غیرقابل هضم و سنگین به نظر می‌رسد.
خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی (ایرنا) در تحلیلی درباره ارسال محموله‌های سوخت از ایران به ونزوئلا نوشته است «نزدیکی جغرافیایی ونزوئلا به آمریکا، توهم تازه‌ای برای کاخ سفید در زمینه دخالت ایجاد کرده است.» علی ربیعی، سخنگوی دولت نیز روز دوشنبه ۲۹ اردیبهشت با اشاره به اینکه مسئله ارسال سوخت به ونزوئلا در شورای امنیت ملی بررسی شده، هشدار داد «همه گزینه‌ها در پیش است و امیدواریم آمریکایی‌ها خطایی انجام ندهند.»
ارسال محموله‌های سوخت به ونزوئلا آن هم با پرچم جمهوری اسلامی یک نشانه جدی از گسترش دامنه یاغی‌گری این رژیم در سطح جهان و اصرار بر افزایش تنش با آمریکا است. رژیم ایران بیش از اینکه در پی رفع بحران سوخت ونزوئلا باشد، با ارسال پنج کشتی حامل سوخت به بیخ گوش آمریکا قصد قلدری و شاخ‌وشانه کشیدن برای آمریکا دارد. تردیدی نیست اگر ارتش آمریکا با کشتی‌های ایران مقابله کند، سپاه پاسداران در خلیج‌فارس آماده عملیات‌های خرابکارانه مشابه آنچه سال گذشته اتفاق افتاد، خواهد شد. بااین‌حال، نباید فراموش کرد در دریای کارائیب فرصتی پیش آمده که هم می‌توان گوش رژیم مادورو را گرفت و هم یک توسری محکم به جمهوری اسلامی زد.

مجتبی احمدی | تلویزیون آزادی