ایران در سراشیبی مشکلاتی که جمهوری اسلامی ایجاد کرده است

ایران به دلیل حکومتی که از ضعف‌های عمیق ساختاری و محتوایی رنج می‌برد، این روزها در یکی بدترین شرایط خود طی یک قرن گذشته قرار دارد. میلیون‌ها ایرانی بر اثر سیاست‌های ناکام و دوری گزینی رژیم جمهوری اسلامی از عقلانیت، در تنگنای معیشتی قرار گرفته‌اند و با بحران‌های بی‌سابقه‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

به گزارش «تلویزیون آزادی» شرایط کنونی ایران را شاید صرفاً بتوان با دوران حاکمیت قاجارها مقایسه و تشبیه کرد؛ حکومتی نالایق که در همه عرصه‌های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی مدام ناکام می‌ماند و قادر نبود از تمامیت اراضی و منافع مردم خود حراست و حفاظت کند. جمهوری اسلامی تقریباً در همین وضعیت قرار دارد و نه‌فقط نمی‌تواند یک رفاه نسبی برای مردم فراهم کند، بلکه در بحث حفاظت از تمامیت ارزی خود در برابر چین و روسیه هم عاجز مانده و بر اساس قراردادهایی یک طرفه، شمال و جنوب کشور را به این دو کشور بخشیده است. در ادامه به برخی گره‌ها و بحران در ایران پرداخته شده است.

انتخابات نمایشی

این روزها جمهوری اسلامی در تدارک یک نمایش دیگر به نام انتخابات ریاست جمهوری است؛ انتخاباتی که آن‌چنان مهندسی‌شده تا گزینه مورد نظر رهبر رژیم از صندوق رأی بیرون بیاید. علی خامنه‌ای سال‌هاست در آرزوی یکدست کردن قدرت و مسلط شدن بر «همه نهادهای سیاسی» است تا به تشکیل حکومتی توتالیتر که خواهانش است، جامه عمل بپوشاند. او پس از اینکه مجلس را فتح کرده، حالا با اعتماد به نفسی بالا می‌خواهد نهاد ریاست جمهوری را هم کاملاً به کنترل خود در آورد و به گفته خودش به سمت تشکیل «تمدن اسلامی» قدم بردارد.

گزینه محبوب خامنه‌ای کسی جز ابراهیم رئیسی نیست. شورای نگهبان او را به همراه چند نامزد ضعیف تائید صلاحیت کرده تا از همین حالا مشخص شود رئیسی شخصی است که از دل انتخابات نمایشیِ پیش رو بیرون خواهد آمد؛ انتخاباتی که نه‌فقط گرهی از مشکلات کشور باز نمی‌کند، بلکه با حضور این چهره ناقض حقوق بشر اوضاع پیچیده‌تر هم خواهد شد.

تورم سرکش

بر اساس گزارشی که مرکز آمار ایران اول خرداد منتشر کرده، نرخ تورم نقطه‌ای در اردیبهشت ١۴٠٠ به رقم ۴۶٫۹ درصد رسیده است؛ یعنی خانوارهای ایرانی به طور میانگین ۴۶٫۹ درصد بیشتر از اردیبهشت ١٣٩٩ برای خرید یک «مجموعه کالاها و خدمات یکسان» هزینه کرده‌اند.

نرخ تورم نقطه‌ای اردیبهشت ١۴٠٠ در مقایسه با ماه قبل ۲٫۶ واحد درصد کاهش ‌یافته است. نرخ تورم نقطه‌ای گروه عمده «خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات» با کاهش ۲٫۰ واحد درصدی به ۶۱٫۱ درصد رسیده است.

همچنین نرخ تورم سالانه برای خانوارهای شهری و روستایی به ترتیب ۴۰٫۵ درصد و ۴۳٫۲ درصد است که برای خانوارهای شهری ۱٫۹ واحد درصد افزایش و برای خانوارهای روستایی ۲٫۶ واحد درصد افزایش داشته است.

ناتوانی رژیم ایران در کنترل تورم، منجر به فقر میلیون‌ها ایرانی شده و حتی قدرت خرید طبقه متوسط نیز به شدت کاهش یافته است. شدت تورم به اندازه‌ای است که یک دستگاه خودرو پراید که تا ۲ سال پیش حدود ۴۵ میلیون تومان بود، به حدود ۱۶۰ میلیون تومان افزایش یافته است.

بسیاری از اقتصاددانان و جامعه شناسان می‌گویند ادامه روند سرکش تورم، می‌تواند ظرفیت نارضایتی‌های گسترده و اعتراضات مردمی را به وجود آورد و رژیم جمهوری اسلامی را با چالشی شبیه آبان ۹۸ روبرو کند.

بی‌آبی و بی‌برقی

تحریم، تورم، بیکاری و فقر گسترده کم بود، حالا بی‌آبی و بی‌برقی هم گریبان ایرانی‌ها را گرفته است. زیاده‌خواهی‌های رژیم و بازوی نظامی‌اش سپاه پاسداران زندگی همه ایرانی‌ها را مختل کرده و روزانه همه شهرها و مناطق ایران ۲ ساعت در خاموشی به سر می‌برند.

بر اساس گزارش‌های رسمی و اذعان مقامات توانیر، دلیل اصلی خاموشی‌ها تولید بیتکوین در مزارع استخراج رمزارز است. برخی از این مزارع متعلق به طرف‌های چینی و برخی هم متعلق به شرکت‌های وابسته به سپاه پاسداران است.

به تازگی مصطفی رجبی مشهدی، سخنگوی صنعت برق ایران گفته است «شرایط بسیار سختی را در حال تجربه هستیم که یکی از مهم‌ترین دلایل آن شیوع استخراج غیرمجاز ارز دیجیتال است. برنامه‌های مدیریت مصرف برای مشترکان بزرگ آغاز شد و همچنین در حال جمع‌آوری مراکز استخراج غیرمجاز رمز ارز هستیم.»

او به خبرگزاری‌ حکومتی مهر گفته است «از سال گذشته شرایط معرفی مراکز استخراج غیرمجاز ارزهای دیجیتال را برای مردم فراهم کردیم و در عین حال برق مراکز مجاز با هماهنگی انجام شده در ساعات اوج مصرف قطع می‌شود.»

اظهارات این مقام حکومتی در حالی است که ده‌ها مجوز تأسیس مزارع رمزارز به طرف‌های چینی داده شده و شرکت‌های تابعه سپاه پاسداران نیز در این عرصه فعالیت گسترده‌ای دارند.

دستگاه‌های استخراج بیتکوین و دیگر رمزارزها که اصطلاحاً «ماینر» خوانده می‌شوند، برای روشن ماندن و استخراج رمزارز نیاز به برق فراوان دارد.

علاوه بر بی‌برقی و خاموشی‌ها، کمبود آب شرب و تنش آبی هم بیش از ۲۰۰ شهر ایران را درگیر کرده و هزاران روستا هم با تانکر آب‌رسانی می‌شوند. خوزستان و سیستان و بلوچستان از جمله استان‌های محرومی هستند که بسیاری از مناطق آن‌ها با بحران کمبود آب و حتی بی‌آبی مواجه هستند.

رژیم جمهوری اسلامی طی ۴۲ سال گذشته که بر ایران حاکم شده، کم‌ترین توجه را به توسعه شبکه آب شرب این دو استان  داشته است. این در حالی است که نفت و پتروشیمی خوزستان محل درآمدهای کلان رژیم است ولی خود این استان بهره‌ای از ثروت‌هایش نمی‌برد.

سوءمدیریت مقامات رژیم و هدر رفت منابع

شاید بتوان گفت ریشه بسیاری از مسائل، مشکلات و بحران‌ها در ناکارآمدی نهادها و مدیران جمهوری اسلامی است. از بی‌آبی تا بیکاری و از تورم تا آسیب‌های اجتماعی حاصل عملکرد ضعیف و سیاست‌گذاری‌های غلط مقامات و مسئولانی است که درک و شناخت درستی از شرایط کشور ندارند و صرفاً در سیستم سراسر فاسد رژیم، در حال غارت اموال مردم هستند.

سوءمدیریت و ناکارآمدی در چهار دهه گذشته منجر به اتلاف بیش از ۱۳۵۰ میلیارد دلار درآمد نفتی شده و بخش بزرگی از سرمایه‌های انسانی را از کشور فراری داده است. درآمدهای سرشار نفتی می‌توانست صرف توسعه زیرساخت‌ها و تقویت بنیه‌های تولید شود تا اکنون ۴۰ درصد جوانان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه گوشه خانه‌های خود بیکار ننشینند؛ اما جمهوری اسلامی بخشی از این درآمدهای کلان را صرف جنگ‌طلبی در منطقه کرده و مابقی را هم در سیستم فاسد خود به باد داده است.

تحریریه آزادی