ایران در آستانه ورود به دور تازه‌ای از اعتراضات سراسری

بار دیگر شهرهای ایران رنگ و بوی اعتراضات مردمی به خود گرفته و مردم شهرهایی مانند بهبهان به خیابان‌ها آمده‌اند تا علیه گرانی، مشکلات اقتصادی و کج‌روی‌های سیاسی جمهوری اسلامی اعتراض کنند. مردم حالا علاوه بر مشکلات قدیمی، به «قرارداد ۲۵ ساله ایران با چین» و احکام اعدام سه تن از معترضان آبان هم اعتراض دارند. ناظران می‌گویند ایران در آستانه ورود به دور تازه‌ای از اعتراضات سراسری است که احتمالاً برای حاکمان مذهبی این کشور گران‌تر از اعتراضات قبلی تمام می‌شود.

به گزارش «تلویزیون آزادی» چهار دهه تصمیم‌های اشتباه در سطوح خُرد و کلان حاکمیتیِ جمهوری اسلامی، منجر به بن‌بست سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در ایران شده و اکنون میلیون‌ها ایرانی در رنج و عذاب معیشتی قرار دارند. علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی اما مدعی «پیشرفت‌های عظیم» اقتصادی و علمی است و می‌گوید ایران با ادامه مسیر فعلی در برابر غرب «پیروز» خواهد شد.

اما برای مردمی که سفره‌هایشان روزبه‌روز در حال کوچک‌تر شدن است، بحث درباره پیروزی مقابل غرب نه‌تنها هیچ مفهومی ندارد، بلکه خشمگین‌ترشان می‌کند. دغدغه حاکمان مذهبی ایران با مردم کوچه و بازار فاصله‌ای به اندازه زمین تا آسمان دارد. در حالی که مردم در تنگنای معیشتی قرار دارند و هزینه‌های سرسام را تحمل می‌کنند، رژیم ایران در پی حفظ و گسترش ایدئولوژی خود در کشور و منطقه است.

ناظران می‌گویند شرایط فعلی برای مردمی که شکاف میان دستمزد و هزینه‌هایشان به بالای ۶ میلیون تومان رسیده، به‌هیچ‌وجه قابل‌تحمل نیست و احتمال بروز شورش‌ها به میزان قابل‌توجهی افزایش ‌یافته است. جمهوری اسلامی به خوبی درک کرده است که موج تازه‌ای از اعتراضات به زودی سراسر ایران را فرا خواهد گرفت. تائید احکام اعدام سه تن از معترضان آبان در دیوان عالی کشور هم گواهی بر همین موضوع است.

در واقع رژیم ایران با صدور حکم اعدام جوانان معترض قصد به خاموشی کشاندن صدای آن‌ها را دارد؛ چنانکه قربانعلی دُری نجف‌آبادی، وزیر پیشین اطلاعات ایران هم به این موضوع اذعان کرده و با اشاره صدور احکام اعدام سعید، تمجیدی، محمد رجبی و امیرحسین مرادی، گفته است «این مجازات‌ها، جنبه بازدارندگی دارد؛ طوری که دیگران هم بدانند با اعمال شرارت و جنایت، چنین مجازات‌هایی در انتظار آنان است.»

مقامات جمهوری اسلامی از این مسئله که سیاست‌هایشان به بن‌بست رسیده و هرلحظه مردم خشمگین و معترض ممکن است مانند سِیلی ویرانگر به خیابان‌ها بریزند، هراس روزافزونی دارند. تاکنون هیچ سازوکاری به جز ایجاد رعب و وحشت از طریق شکنجه، مجازات حبس، شلاق و اعدام نتوانسته به کمک رژیم برای خاموش نگاه‌داشتن مردم بیاید.

اما با وجود همه ترس‌ها و مجازات‌های احتمالی، بسیاری از مردم بازهم برای مطالبات خود به خیابان‌ها می‌آیند و خواهان یک حکومت دموکراتیک می‌شوند؛ برای مثال، روز پنجشنبه ۲۶ تیر بهبهان صحنه اعتراضات مردمی بود. بهبهانی‌ها در با سردادن شعار «حکومت آخوندی نمی‌خواهیم»، صراحتاً به پایان عمر رژیم مذهبی ایران تأکید کردند.

روز جمعه ۲۷ تیر نیز مردم بندر کنگان در بوشهر و ایوانکی در سمنان در اعتراض به گرانی، مشکلات معیشتی و نفوذ چین در ایران تظاهرات ضد حکومتی برگزار کردند و با شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» به سیاست خارجی اشتباه جمهوری اسلامی تاختند.

اعتراضات روز پنجشنبه و جمعه هفته گذشته اگرچه وسعت جغرافیایی نداشت و فقط در چند شهر برگزار شد؛ اما فعالان مدنی و ناظران بر این باورند که این آغازی بر یک دوره اعتراضات سراسری و پردامنه است که برای جمهوری اسلامی گران‌تر از اعتراضات قبلی تمام می‌شود.

به نظر نمی‌رسد میلیون‌ها شهروند ایرانی که به فقر مفرط دچار شده‌اند و به اذعان مقامات رژیم به کمک معیشتی محتاج‌اند، دیگر تحمل اوضاع اسف‌بار کنونی را داشته باشند. دلار ۲۴ هزارتومانی تورم بالای ۵۰ درصد و بیکاری حدود ۲۵ درصدیِ جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال علت‌هایی قوی برای انفجار اجتماعی و طغیان میلیون‌ها ایرانی است که خواهان زندگی بهتر هستند.

مجتبی احمدی | تلویزیون آزادی