ایام فاطمیه و داعیه ی وحدت شیعه و سنی

سیاستِ بخشِ نزدیک تر به بدنه ی جمهوری اسلامی در برابرِ اهل سنت حفظِ وحدتِ نمایشی و دوری از مواردِ اختلافیِ اساسی است.  وحدتی که نه در راستای برابری اجتماعی که در خنثی کردنِ مساله ی احقاقِ حق گام بر می دارد. وحدتی که ترجمانِ دیگری از تمامیت خواهیِ رژیم است؛ بلندگوی تبلیغاتی دارد اما نمودِ عینی و تاثیرِ واقعی هرگز! ایام فاطمیه اما بر همین چهره ی ظاهریِ وحدت نیز خدشه انداخته است. چرا و چگونه؟

مرگ فاطمه دختر پیامبر اسلام از مواردِ اختلافی اساسی بین منابع شیعه و سنی است. هر یک برای خود دلایلی دارند. یکی عمر، خلیفه ی دوم را به دریدن پهلوی فاطمه و کشتنِ فرزندِ او متهم می کند و دیگری چنین چیزی را از اساس بی پایه می داند و از نزدیکی خلفا با علی و فاطمه می گوید و مثلا تاکید می کند که عمر خود داماد علی بوده است. خلاصه هر کدام برهان هایی دارند و امروزه نیز به عربی و فارسی در سایت های مختلف شبهه های یکدیگر را مطرح و بدانها پاسخ می گویند. جدای از این اختلاف باید گفت ایام فاطمیه در میانِ آن بخش از فرهنگِ شیعیِ ایرانیان ریشه ای به اندازه ی ایام محرم ندارد. یعنی حتی امروزه بسیاری از مردمِ کوچه و بازار تاکید بر این ایام را تازه می پندارند و چیزِ زیادی از گذشته ی مراسماتِ مرسوم در یادشان نیست. این مساله با حقیقتی دیگر نیز گره خورده است و آن این که در تقویمِ جمهوری اسلامی ایران تا دهه ی هفتاد از شهادتِ فاطمه سخنی نبود. سال هفتاد و یک است که ورق بر می گردد و شهادتِ فاطمه واردِ تقویم می شود. در این سال ها نیز هر سال سعی شده رنگ و روی تازه ای به این ایام داده شود. رسانه های حکومتی و سازمان ها و بسیج و فلان و بهمان از مظلومیتِ فاطمه و دهه ی فاطمیه می گویند و در گستردن و فراگیر شدنِ آن می کوشند. امسال نیز همزمانیِ واقعه با دهه ی فجر رنگ و رویی دیگر بدین مراسم خواهد داد. حال باید پرسید که در یک تقویمِ مملکتی انگشت نهادن بر یک اختلافِ تاریخی که گره خورده به انواع و اقسامِ عقده ها و نفرت ها چرا باید باشد؟ چه لزومی بر این وجود دارد و آیا در همان ظاهرِ هفته ی وحدت نیز خدشه نمی اندازد؟ ایامِ فاطمیه خشکاندنِ بار و برِ نیمه جانِ پوسته ی ظاهریِ هفته ی وحدت است. به کلامی دقیق تر، ایام فاطمیه پرده از واقعیتِ هفته ی وحدت بر می دارد و رویِ دیگرِ تناقضاتِ نهفته در ساختارِ جمهوری اسلامی است.

در نهایت باید تاکید کرد که ایام فاطمیه از نمودهای عینی اختلاف پراکنی بین سنی و شیعه و اعمالِ قدرتِ قاهره ی حاکمیت بر اهلِ سنت است. ایامی که راه را برای همه ی مداحان و عمومِ معتقدان برای نفرت پراکنی علیه سنی ها و بزرگانِ آن ها هموار کرده است. چنان که در دانشنامه ی اسلام ذیل عنوانِ این ایام نوشته شده: دروغ یا راست، انگیزه ای است برای نفرت شیعه از عمر.

حال باید پرسید چرا باید چنین انگیزه ای در تقویم ذکر شود و حاکمیت با خرجِ فراوان و از بلندگوهای بلندِ خود بر آن پای بفشرد؟ چنین نفرت پراکنیِ رسمی و چنین قهرِ قاهره ای تنها از حاکمیتِ فرقه گرای کنونی بر می آید.