اعتراضات عراق؛ اثر انگشت نیروهای ایرانی در سرکوب معترضان

بعد از گذشت هفته‌ها پس از آنکه اعتراضات مسالمت‌آمیز مردم با خشونت شدید روبه‌رو شد، میزان این سرکوب‌ها در بغداد و در جنوب عراق بیشتر هم بیشتر شده است.

در شهر مقدس شیعیان، کربلا، تنها طی یک روز تک‌تیراندازها ۱۸ نفر را به قتل رساندند و نجات یافتگانی که قصد فرار از کوچه پس کوچه‌های شهر را داشتند در ایستگاه‌های بازرسی نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

رهبران حکومت ایران و به خصوص قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران و مقام برتر ایران در امور منطقه است که هدایت کارزار سرکوب معترضان را با استفاده مداوم از خشونت هدایت می‌کنند.

این که دقیقا چرا قاسم سلیمانی تصمیم گرفته است چنین کاری بکند خود رازی حل نشده است چرا که تظاهرات اولیه در یک اکتبر در میدان تحریر تظاهراتی کوچک بود.

سازمان‌های مردم‌نهادی که به دنبال برگزاری آن بودند ماه‌ها در انجام آن ناکام مانده بودند چرا که نتوانسته بودند شور لازم را ایجاد نمایند.

سیاست بی‌سابقه «شلیک به قصد کشت» از جانب مقامات بود که آن تظاهرات‌های نصفه نیمه را به جنبشی گسترده تبدیل کرد که کمی از انقلاب سراسری ندارد.

در اولین روزهای اعتراضات، برگزارکنندگان تظاهرات به ایندیپندنت گفتند آنها اول از اتفاقات رخ داده بهت‌شان زد و در آغاز نمی‌توانستد خشونت‌های روز اول علیه معترضان را باور کنند، خشونتی که طی آن حداقل ۱۰ نفر جان خود را از دست دادند. آنها پنداشتند این احتمالا واکنشی بیش‌از اندازه و غیرمعمول بوده که دیگر تکرار نخواهد شد.

اما به قتل رساندن معترضان، هر چقدر هم که ناکارآمد بود و احتمالا نتیجه معکوس داد، ادامه یافت.

به هر صورت، سرعت و همه واکنش‌های گروه‌های شبه‌نظامی شیعه طرفدار ایران در مقابل معترضان حاکی از برنامه‌ای دقیق و از پیش تهیه شده است.

یکی از فرماندهان عراقی می‌گوید: «ایرانیان همیشه برنامه دارند.»

گروه‌های شبه‌نظامی هم سرخود و به تنهایی وارد عمل نمی‌شوند: هیچ مرز مشخصی برای تمیز میان نیروهای بسیج مردمی عراق با ماموران امنیتی وجود ندارد. نیروهای بسیج مردمی عراق که حدود ۸۵ هزار نفر هستند حقوق خود را از حکومت عراق دریافت می‌کنند و رییس بسیج مردمی عراق، فالح الفیاض نیز مشاور امنیت ملی دولت است.

وزیر کشور همیشه متعلق به سازمان بدر است که مورد حمایت ایران قرار دارد و برای مثال، گزارش شده است معاونت واکنش به امور اضطراری این وزارتخانه هم برای سرکوب اعتراضات، تک‌تیراندازهای خود را اعزام کرده است تا به روی معترضان آتش گشایند.

آدم‌ربایی، ناپدید شدن افراد، تهدید و مجموعه‌ای از دیگر اقدامات سرکوب‌گرانه مورد استفاده قرار گرفته‌اند و به نظر نمی‌رسد کنار گذاشته شوند.

افراد و سازمان‌های طرفدار ایران و حامی وضع موجود در نظام سیاسی عراق بیش از پیش قدرت گرفته‌اند.

به نظر می‌رسد طبقه سیاسی حاکم عراق به اتفاق نظر رسیده است که باید این اعتراضات را سرکوب کند تا بتواند قدرت خود را حفظ نماید.