پناهجویی، ستمی روزافزون در میان ایرانیان

از ابتدای تاسیس و به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی در ایران، میلیون ها انسان به درد و رنج های مختلفی دچار شده اند؛ پناهجویی، یکی از مواردی است که ایرانیان زیادی با آن دست و پنجه نرم میکنند.

یکی از ریشه های این رنج، جمهوری اسلامی است و در برخی از موارد که بستگی به علت پناهجویی دارد، دولت های غربی مانند آمریکا در آن بی تقصیر نیستند.

دیدگاه که بسیاری از شهروندان در رابطه با پناهجویی دارند این است که پناهجویان را عده ای انسان خوش شانس می دادند از یک دولتی مفسد رهایی یافته و به جوامع غربی رسیده اند؛ در ابتدا باید بگوییم پناهجویی و پناهندگی دو مرحله جدا از هم و با شرایطی متفاوت هستند. “پناهجو” به فردی می گویند که  به دلایل مختلف امنیت خود را از دست داده است و مدتی نامعلوم به دنبال یافتن مکانی “کشور” جهت ادامه حیات خود باشد و در ادامه این پروسه، یعنی زمانی که نام فرد به عنوان شهروند یک کشوری ثبت شود، به عنوان “پناهنده” شناخته می شود؛ یعنی فرد به عنوان شهروند رسمی یک کشوری شناخته شده است؛ آن کشور ها از لحاظ خدمات اجتماعی و دیگر مسائل با یکدیگر متفاوت هستند؛ مثلا کشور میزبان می تواند انگلیس یا ونزوئلا باشد!

نوشتن پاراگراف بالا را از جهت افزایش اطلاعات راجع به مقوله پناهجویی/پناهندگی و رفع دیدگاه غلط نسبت به این افراد لازم دانستم.

اکثر پناهجویان ایرانی که به دلایل گوناگون کشور را ترک کرده اند، شرایط ایجاد شده از سوی نهاد های امنیتی باعث این انتخاب شده است. پناهجویان سیاسی و عقیدتی به دلیل صدور حکم زندان، شلاق و در مواردی اعدام مجبور به ترک کشور شده اند و بعضا بدلیل فعالیت های خود پیش از صدور حکم کشور را ترک کرده اند. میتوان گفت این دسته از افراد برای فراهم ساختن حس امنیت در موارد مختلف و ادامه فعالیت های خود، تن به تبعید اجباری داده اند.

دگرباشان یا همان شهروندان ال‌جی‌بی‌تی «LGBT» به سبب قوانین اسلام و جمهوری اسلامی ایران، در خطر رویارویی با صدور حکم اعدام، شلاق و دیگر احکام ضدانسانی قرار دارند. با وجود اینکه حکم اعدام تنها برای همجنسگرایان مرد «گی» در نظر گرفته شده است اما همجنسگرایان خانم نیز در خطر محکومیت به حکم شلاق قرار دارند. علاوه بر خطر رویارویی همجنسگرایان با صدور چنین احکامی، جامعه اسلامی و سنتی در ایران، مزاحمت هایی برای این افراد داشته اند و نسبت به دیگر شهروندان در معرض خطرهای احتمالی بیشتری هستند؛ از این رو حقوق شهروندی این افراد از سوی دولت و بخشی از جامعه مورد تعرض قرار می گیرد. تعداد زیادی از اقشار دگرباش، ادامه حیات در کشوری امن را ترجیح می دهند و خود را به گودال پناهجویی میسپارند.

دسته دیگری از پناهجویان، پناهجویان اقتصادی هستند؛ پناهجوی اقتصادی به افرادی می گویند که به موجب وضعیت اقتصادی کشور توانایی ادامه اشتغال را از دست داده اند  و از نیازهای اولیه بشر، محروم مانده امد، گفتنی است بسیاری از شهروندان ایرانی رفاه اولیه را مطلقا تجربه نکرده اند و یا در مدت زمانی، از رفاه اولیه محروم بوده اند.

نقش جمهوری اسلامی در شرایط ایجاد شده برای این افراد ملموس است و هیچگاه در جهت جلوگیری از فرار شهروندان از کشور خود، اقدام مثبتی انجام نداده است.