دوشنبه های بی فردوسی پور؟

گزارشی بر اختلافات مجری برنامه ی نود و رییس شبکه ی سه

سال هاست دوشنبه شب ها برای علاقه مندان و اهالیِ فوتبال شبی جدا از دیگر شب هاست. در این سال ها خیلی چیزها عوض شد، خیلی ها آمدند و رفتند اما نود با همه فراز و نشیب ها و قطع و وصل های هرزگاهی پای ثابتِ تلویزیون ایران بود. بسیار شنیده ایم که تلویزیون های داخلی را جز برای دیدنِ نود دنبال نمی کنند. نقل و نباتِ هر گفتگویی در روزهای سه شنبه هم سال هاست اتفاق های شبِ قبلِ نود است. فردوسی پور در حد توان در تمام این سال ها به یک سری اصولِ خودش وفادار بوده است. با این که چند سالی می شود نود محافظه کارتر شده و کمتر به مسائل حاد می پردازد یا به هر حال افت داشته است باز هم بدون هیچ تردید او محبوب ترین چهره ی تلویزیون برای ایرانی هاست. پس بعید نبود خبرِ کنار زدن او چنین واکنش هایی ایجاد کند. خبری که چند روزی است به جد در شبکه های مجازی دست به دست می شود و فراتر از شایعه است. حال آن که برنامه ی آخر سال ۹۰ نیز به روی آنتن نرفت.

چند روز قبل فردوسی پور در مراسم اهدای جوایز برنامه های صدا و سیما امسال را سخت ترین سالِ کاری اش دانست و از سختی های ناحقی گفت که امسال کشیده. همچنین او از اینکه پلیس فتا از آرای مردم صیانت نموده تقدیر به عمل آورد و صحه گذاشت بر شایعاتی که راجبِ تقلب در آرای مردمی مطرح بود. امسال اختلافات فردوسی پور با مدیران صدا و سیما به خصوص علی فروغی شبکه سه کاملا علنی شد و حالا انگار این اختلافات کار دستِ عادل داده است. اما این اختلافات که سری دراز دارد چطور و از کجا شروع شد؟ اولین بار که این اختلاف علنی شد سرِ ویژه برنامه ی جام جهانی بود. آن وقت که از ورود کارلوس پویول به تلویزیون ممانعت به عمل آمد. همان وقت فردوسی پور برنامه را سرِ بازیِ تیم ملی وا گذاشت و قهر کرد. به هر طرفند و دعوا اما او بدون پویول برگشت و از مردم هم عذرخواهی کرد. ماجرا اما همینجا تمام نشد. چندی بعد به خاطر پخش بازی های دوستانه ی ملی نود را از جدول به در آوردند و فردوسی هم پور حاضر نشد برنامه را بامداد سه شنبه شروع کند. در ویژه برنامه ی جام ملت ها نیز هیچ خبر از فردوسی پور نبود. چند هفته هم نود به کلی کنسل شد و معلوم بود جایگاهِ عادل در خطر است اما کمتر کسی گمان می کرد انتهای ۹۷ همراه با خبر برکناری او از شبکه ی سه باشد. یا تغییری که قرار است در ساختار برنامه ی نود از جمله تغییر مجری و تهیه کننده و بانیِ آن ایجاد شود.

سوال دیگر این است که سر و ته دعوا به کجا می رسد و فردوسی پور در تمام این مدت با چه کسی درگیر بود؟ او که در تمامِ این سال ها به هر نحوی توسط مدیران تحمل شده بود حالا چطور شده که صبرِ مدیران را به سر آورده؟ رییس جدید شبکه ی سه جمهوری اسلام ایران فردی است به نام علی فروغی که معلوم نیست چه سوداهایی در سر دارد و فعلا صرفا دارد قدرت نمایی می کند. اختلافات اساسی با مدیر جوان شبکه ی سه است. او پیش از این رئیس مرکز بسیج صدا و سیما و مدیر مرکز تخصصی معاونت فرهنگی-اجتماعی سازمان بسیج مستضعفین بوده است. چنان که گفته می شود پیش تر نیز اختلافاتی با مجری برنامه ی نود داشته و همچنین از حامیان سرسخت محمود احمدی نژاد بوده است. انتصابِ او به عنوان رییس شبکه ی سه در واقع پیروزی اصولگرایان بود وچرخش را به راحتی می شود در برنامه های تلویزیون مشاهده کرد. انتصابِ او با انتقاداتی از جانب روزنامه ی قانون نیز مواجه شد.

در آخرین خبرها فردوسی پور پیشنهاد قائم مقامی شبکه ی ورزش را رد کرده است. او گفته نود فرزند اوست و هیچ کس فرزندش را به پست و مقام نمی دهد. در شبکه های مجازی هم بسیاری به حمایت از برنامه ی نود با حضور عادل برخاسته اند. برنامه ای که قطعا بدونِ او چندان جلوه ای نخواهد داشت. باید اما صبر کرد و دید که در روزهای آینده و سالِ آینده اوضاع چطور پیش خواهد رفت. فردوسی پور می رود یا می ماند؟ فروغی می رود یا می ماند؟ چه کسی کوتاه می آید و چطور این ماجرا که حالا علنی شده به سرانجام خود می رسد.