جوانان ایرانی در منجلاب بیکاری

بر اساس آمار وزارت کار ایران اعلام که کرد که ۳۰ درصد از جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال در ایران «نه مشغول به کار هستند و نه در حال تحصیل».

بر اساس داده‌های مرکز آمار و اطلاعات راهبردی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ایران، این‌آمار به آن معناست که ۳۰ درصد جوانان بین ۱۵ تا ۲۴ سال در ایران از درس رها شده یا آن را رها کرده‌اند، اما جذب کار و حرفه‌ای نیز نشده‌اند.

این آمار بر اساس شاخص موسوم به «نیت (neet)» اعلام شده است. این شاخص نشانگر وضعیت جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله‌ای است که مشغول به کار نیستند و در حال تحصیل یا کارآموزی نیز نیستند.

نرخ این شاخص نزدیک به نرخ بیکاری جوانان در ایران است.

بر اساس آمارهای صندوق بین‌المللی پول، نرخ کلی بیکاری ایران در سال جاری ۱۵.۴ درصد خواهد بود که تا سال ۲۰۲۴ به شکل صعودی و تا رقم ۱۹.۴ درصد افزایش خواهد داشت. اگرچه فردی که هفته‌ای ۴۴ ساعت کار می‌کند شاغل محسوب می‌شود ولی مشاغل موقتی احتمالا در آمارگیری صندوق بین‌المللی پول تاثیرگذارند.

چندی پیش مرکز آمار ایران در گزارش تازه‌ای اعلام کرد حدود ۲ میلیون نفر از ۳.۳ میلیون بیکارِ کشور، پیشتر شاغل بوده‌اند. سه میلیون و ۲۶۰ هزار و ۷۹۶ نفر بیکار در سال ۱۳۹۷ در ایران وجود داشتند که ۱.۶ میلیون نفرشان را مردان تشکیل می‌دادند. حدود ۱.۹ میلیون نفر از این افراد قبلا شاغل بوده‌اند و ۱.۴ میلیون نفر تاکنون تجربه شغلی نداشته‌اند.

تازه‌ترین گزارش مرکز آمار ایران نشان می‌دهد، روند نزولی نرخ بیکاری که از بهار گذشته آغاز شده همچنان ادامه دارد، به طوری که این نرخ از ۱۰.۹ درصد در فصل بهار گذشته به ۱۰.۵ درصد در فصل تابستان ۱۳۹۸ کاهش یافته است.

امیدعلی پارسایی، رئیس مرکز آمار ایران، دی ماه سال گذشته گفت: «بر اساس آمارها نرخ بیکاری جوانان به ۲۷ درصد رسیده و میزان بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی افزایش پیدا کرده است. نزدیک به ۵۵۰ هزار شغل طی ۹ ماهه امسال ایجاد شده ولی به نسبت برنامه و نیاز کشور که حدود ۹۰۰ هزار شغل است، عقب هستیم. سهم فارغ‌التحصیلان دانشگاهی از کل بیکاران کشور نیز بیش از ۴۰ درصد است».

احمد علوی در همین رابطه در رادیو فردا می‌نویسد: «دقت و صحت آمار مربوط به اشتغال و بیکاری منتشره مرکز آمار- به دلایل گوناگون- موضوع تردید است.  برای مثال، نرخ رشد اقتصادی در شش ماه اخیر سال جاری نسبت به میانگین رشد اقتصادی سال گذشته به شدت کاهش یافته و قاعدتاً این کاهش نرخ رشد اقتصادی باید در نرخ کل بیکاری بازتاب می‌یافت اما چنین چیزی در آمار منتشره بازتاب نیافته است. افزون بر این آمار بازار کار ایران شامل و کامل نیست و مبتنی بر نمونه‌گیری‌های محدود آماری و تعمیم آن به کل جامعه ناهمگن آماری مربوطه است. چنین ناکارآمدی روش‌شناختی قطعاً در نتایج آمارگیری‌ها تأثیر خواهد داشت. بنابراین حتی اگر در نتایج آمارگیری اشتغال و بیکاری دستکاری نشده باشد، از نظر روش‌شناسی و سازگاری آماری محل مناقشه است. بنابراین آمار بیکاری  با توجه به کاهش رشد اقتصادی در سال جاری، می‌تواند بیش از این باشد».