به مناسبت روز جهانی کارگر:

  ۱۱ اردیبهشت ۹۸ کارگران، اعضای سندیکای اتوبوس واحد و تعدادی از دانشجویان در مقابل مجلس تجمع کردند و در جهت حقوق حقه زیر پا گذاشته شان و رنج استثمار توسط اقلیتی منتسب به حاکمیت ایران که منابع اقتصادی از جمله صنعت و کارخانه ها و نفت و صنایع پتروشیمی و ثروتهای ملی این سرزمین را در اختیار دارند، تجمع مسالمت آمیز و اعتراضی داشتند. که با یورش نیروهای امنیتی نظام و بازداشت و دستگیری ده ها کارگر مواجه شدند

۱: در حکومت ناکارآمد توتالیتر، تحت رهبری مطلقه و ایدئولوژیک متحجرانه، با حاکمیت اشغالگری مواجه هستیم که تمام سرمایه های این سرزمین را چون غنیمتی میداند و آنرا صرف اشاعه ایدئولوژی خود در خارج از کشور و رفاه مزدوران وابسته به خود در عراق و لبنان و کشورهای دیگر میکند البته در این میان نعمات این سفرهء غنیمت، نصیب عیاشی و ثروت اندوزی فرزندانشان در داخل و خارج از ایران نیز میشود

۲: کارگران و جنبشهای مردمی باید بدانند عامل گرانی، فقر، فاصله طبقاتی، بیکاری، عدم برخورداری از بیمه های بیکاری، حاکمیت ناکارآمد و بیگانه و اشغالگر در این کشور است و راه حل رهایی از این فلاکت و مشکلات، برانداختن نظام توتالیتر و اشغالگر حاکم است. شعارهای بی مایه و درخواست نان بدون آزادی موجب تغییر و بهبود امور نخواهد شد و توقع اصلاح امور در قالب این ساختار حاکمیت نالایق بیگانه امری غیر ممکن است. ملتی که برای امنیت و نان آزادی را فراموش کنند هم امنیت و نانشان را از دست میدهند و هم آزادی را. تنها برانداختن نظام حاکم و تبدیل شدن آن به خواست و شعارهای جنبشهای کارگری و اجتماعی میتواند آزادی، کرامت انسانی و رفاه اجتماعی را برای آحاد مردم به ارمغان بیاورد.

(داریوش دارابی- اراک۱۳۹۸/۲/۱۱)